Selvapiana

Selvapiana kent een geschiedenis die teruggaat tot de Middeleeuwen.

Oorspronkelijk opgetrokken als wachttoren ter verdediging van Firenze langs de noordoostzijde, werd het later door de bisschop van Firenze omgebouwd tot een zomervilla met wijn- en olijfgaarden.

Vervolgens kwam het in handen van de rijke bankiersfamilie Giuntini, die, zoals veel Toscaanse aristocratische families, een diepe passie voor wijn koesterde. Deze familietrek werd doorgegeven aan de verre nazaat Niccolò Giuntini, die vandaag de wijnproductie leidt.

De zowat vijftig hectare aan druivelaars liggen verspreid over de heuvels achter Pontasieve, waar de tramontana uit de nabijgelegen Apennijnen steeds verkoeling brengt. Geplant op arme kalkbodems, delen de wijngaarden hier het landschap met een renaissancistische villa, eeuwenoude olijfbomen en uitgestrekte bossen.

Niccolò en zijn team laten zich in de wijngaard leiden door biodynamische principes; zo besproeien ze de wijnstokken met witte klei tegen de hitte, of met harsen en essentiële oliën, zoals die van sinaasschil, tegen meeldauw.

In de cantina werkt Niccolò met een grote variëteit aan vaten: de wijn van de verschillende percelen rust apart in cuves, cementen kuipen, eikenhouten vaten of oude foeders, voordat hij ze assembleert tot wijn die deze vergeten uithoek van Toscane weerspiegelt. Dat de Vin Santo tot de beste van Toscane behoort, is ondertussen geen geheim meer.

De wijnen van Selvapiana zijn onmiskenbaar op de oude leest geschoeid. Met hun slanke maar krachtige structuur en diepe bosaroma’s roepen ze steeds het beeld op van de aristocrazia Toscana en hun legendarische wildfestijnen.