Vanuit een smalle, afgelegen zijvallei van de Moezel maakt Jakob Tennstedt wijnen die elke klassieke notie van de regio overstijgen.
Als jonge Berlijnse kok reisde Jakob naar Italië om zich te verdiepen in de pure productkeuken, maar raakte daar in de ban van natuurwijn. Hij liet de keuken achter zich en ging ervaring opdoen bij gelijkgezinde wijnmakers in Toscane, Trentino en de Bourgogne. Pas toen hij naar eigen land terugkeerde en op de overwoekerde wijngaarden in het Kautenbachtal botste, klonk de roeping om een eigen project te starten.
De dunbevolkte vallei boven Trarbach, met haar bodem van verweerde, grijsblauwe leisteen, gold ooit als een van de beste sites van de regio. Maar op zoek naar hoger rendement keerden de lokale Winzer haar steile hellingen de rug toe, en vandaag is ze ingepalmd door bos. Jakob snoeide hier enkele oude, verwilderde percelen vrij, goed voor iets meer dan een hectare ongeënte Riesling.
Met de biodynamische leer van Steiner als leidraad, vertrouwt Jakob in de wijngaard vooral op zijn eigen intuïtie en zijn diepe voeling met de natuur. Hij laat er bloemen en planten gedijen, en de percelen worden druk bevolkt door inheemse vogels en vlinders, de inspiratie voor zijn labels.
Jakob werkt het grootste deel van het jaar alleen en in stilte. Alles doet hij met de hand, slechts bijgestaan door een handvol berggeiten die de wildernis rond zijn wijngaarden in toom houden. Besproeien doet hij met zelfgebrouwen theeën van wilde planten, schors en kruiden uit de vallei.
Elk perceel wordt apart geoogst en de hele trossen, sommige gebotrytiseerd, worden langzaam geperst. Het sap klaart vervolgens een nacht uit voordat Jakob het bezinksel proeft en beslist hoeveel er mee op foeder gaat.
De wijnen rusten minimaal twee jaar onaangeroerd in een kelder uitgehouwen in de rotsige bodem naast de Kautenbach – de stroom die deze vallei uitkerfde. Het goed hoorbare geklater heeft iets feeërieks en misschien hebben de geluidstrillingen een dynamiserend effect op de wijn. Jakob verbaast zich vaak over de evolutie van zijn wijnen en proeft ze voortdurend. Op gevoel beslist hij wanneer het moment rijp is om rechtstreeks van het vat te bottelen, zonder sulfitering.
Enigszins een enigma, straalt Jakob een sereniteit uit die je alleen bij de grootste talenten aantreft. Ook zijn wijnen laten zich moeilijk doorgronden: ze ontvouwen zich als een aaneenschakeling van geursensaties die rechtstreeks uit de vallei lijken te komen. Meer dan wijn uit de Moezel is dit de natuur zelf, in een glas.